พ่อกับแม่ผมแต่งตัวกันตอนสายๆแม่บอกจะไปซื้อของที่ห้าง ก็พอดีนายนกโทรกลับมาหาผม ผมก็เลยนัดมันให้มากินข้าวเย็นที่บ้าน “เออ..เออ..เดี๋ยวผมไป ผมก็มีเรื่องสำคัญมากจะเล่าให้คุณฟังเหมือนกัน!”มันรับคำ ผมรีบเดินไปบอกแม่ด้วยความดีใจ “แม่ครับผมไม่ไปนะครับเดี๋ยวนายนกจะมาผมจะอยู่รอมันครับ” “แหม! นัดกันมาจนได้นะ อยากจะเอาแม่แจกใครต่อใครนักรึไง...” แม่ทำงอนแก้มป่อง “ก็ได้จ้ะแต่ลูกต้องสัญญานะว่าจะไม่บอกเรื่องครอบครัวของเราจนกว่าพ่อกับแม่จะแน่ใจว่าเค้าเก็บความลับได้” “ผมสัญญาครับ” หลังจากพ่อกับแม่ผมออกจากบ้านไปแล้ว ผมก็มานั่งดูทีวีรอนายนกอยู่บนโซฟา เจ้าโดหมาดัมเมเชียนที่อาชายฝากผมไว้เมื่อเช้ามันก็มานอนเอาหัวหนุนตักคลอเคลียกับผม ขนของมันเป็นมันปลาบดูขาวสะอาด กลิ่นปากก็ไม่มี เท้าทั้งสี่ก็ถูกตัดเล็บ
จนสั้นบ่งบ... อ่านทั้งเรื่อง
คุณต้องเข้าสู่ระบบก่อนถึงจะเขียนข้อคิดเห็นได้
Login และแสดงความคิดเห็น